خانه / نام آوران / حاج قربان سلیمانی

حاج قربان سلیمانی

مفاخر و مشاهیر قوچان

حاج قربان سلیمانی


وی در سال ۱۲۹۹ هجری خورشیدی در روستای برسلان یکی از روستاهای سرولایت قوچان بدنیا آمد. در سن ۱۲ سالگی به همراه پدر در روستای علی آباد ساکن شدند،  پدرش کربلایی رمضان، خود از دوتارنوازان مشهور شمال خراسان بود و از این رو حاج قربان هم از هفت سالگی دوتار به دست گرفت و شاگرد پدر شد.
بعد از درگذشت پدر، او ۲۲ ساله بوده و از آن پس نزد غلامحسین بخشی جعفرآبادی، حاج محمد بخشی قیطاقی و عوض بخشی به آموختن دوتار روی آورد.
پس از سفر حج تا بیست سال دست از موسیقی کشید و در این زمان دغدغه‌اش زمین و آب و زراعت شد، ولی از سال ۶۶ دوباره به نواختن و خواندن پرداخت. ،علت آن هم اعتقادات و پای بندی وی به سخنان متشرعین بود که باعث شد او بر اساس گفته شیخی ساز را به کناری نهد اما وقتی روحانیون دیگری به وی توصیه کردند که موسیقی موهبتی الهی است ، دوباره ساز در دست گرفت و به نواختن پرداخت .
او فعالیت مجددش را از سال ۱۳۶۷ با برنامه تلویزیونی ” اندیشه هنر” شروع کرد و درسال ۱۳۶۹ در جشنواره موسیقی فجر ، نوازنده برتر انتخاب شد و از آن سال به بعد هم به عنوان داور در جشنواره موسیقی فجر حضور یافت.
حاج قربان یکی از بهترین بخشی‌های شمال خراسان بود؛ هم شعر می‌گفت، هم ساز می‌زد و هم قصه می‌گفت، به‌طوریکه از او به‌عنوان پدیده نسل گذشته یاد کرده‌اند.
حاج قربان سلیمانی در سال‌های ۶۹ و ۷۰ به‌عنوان پدیده جشنواره فجر معرفی شد و از سال ۷۱ به‌مدت هشت سال داور بخش موسیقی مقامی جشنواره سراسری فجر بود . او تاکنون در کشورهای فرانسه، آمریکا، تونس و اکوادور اجرای برنامه داشته است و کسب مقام اول جشنواره موسیقی «لیون» فرانسه و انتخاب به عنوان ستاره جشنواره «آوینیون» فرانسه از دیگر افتخارات اوست.
حاج‌قربان ده‌ها اجرای دوتارنوازی در کنسرت‌های موسیقی کشورهای اروپایی، آسیایی و آمریکا داشت
و علاوه بر نشان درجه ۲ فرهنگ و هنر به عنوان «گنجینه ملی» نیز لقب گرفت.
او در آلبوم «شب، سکوت، کویر» با شجریان همکاری کرد و این روزها محمدرضا درویشی – استاد و پژوهش‌گر موسیقی سنتی – در حال گردآوری مجموعه‌ای پژوهشی از آثار اوست که گفته می‌شود تا پایان زمستان جاری منتشر خواهد شد.
عثمان محمد پرست – دوست و همراه حاج قربان سلیمانی درباره‌ او می‌گوید:«بسیاری از افراد با وجود پول و برخورداری از جایگاه و آرامگاه ‌های بزرگ از حرمت واقعی برخوردار نیستند ولی امثال حاج قربان حتی اگر کلوخی ، سنگ مزارشان باشد باز هم در یاد و ذهن‌ها از جایگاه و حرمت بلندی برخوردارند.»
او مطرح کرد: «اگر کشوری از علم و هنر برخوردار شود به موفقیت‌های عظیمی در تمامی عرصه‌ها دست پیدا می‌کند. دولت و وزارت ارشاد نیز به خاطر تشویق دیگران و هنرمندان باید جایگاهی خاص را برای هنرمندان مشخص کند و حرمت واقعی آنها را نگه دارد، پس امیدواریم ارشاد توجه بیشتری به هنرمندان داشته باشد. در قوچان افراد زیادی دو تار می‌زنند ولی هر کسی دارای جایگاهی است و جایگاه حاج قربان در دوتار قوچان بی‌نظیر بود.حاج قربان انسانی مسلمان ، با وقار، آبرومند و آرام بود. او بسیار بزرگوار و با معرفت بود، خدا او را رحمت کند و همیشه از خداوند برای افرادی که مثل حاج قربان دارای معرفت و کمال و انسانیت هستند ، طلب لطف و رحمت می‌کنم.»

حاج‌قربان سلیمانی – یکی از آخرین بازماندگان بخشی‌گری، همان‌ها که تنها بخشی کامل از نسل‌ها عاشقی و عاشق‌پیشگی خراسان بزرگ می‌خوانندش و یکی از گنجینه‌های ملی ایران بود،اول بهمن سال ۱۳۸۶، در روستای علی آباد قوچان به خاموشی ابدی پیوست و همان‌جا به‌خاک  سپرده شد ، روحش شاد و یادش گرامی باد.

درباره ehsan

Check Also

قمر آریان

قمر آریان قمر آریان در یکم فروردین‌ماه ۱۳۰۱ در قوچان دیده به جهان گشود و …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *